دوشنبه 3 اسفند 1388 توسط فردوس فرخ: برادران گرامی! من یک شیعۀ امامی اسماعیلی هستم و افتخار دارم که از جمله باز ماندهگان فدائیان تاریخ ساز الموتم که نام خراسان بزرگ را برای همیشه در دل تاریخ بشریت جاودانه روشن ساختند. و اما در مورد الموت و الموتیان متنی را که نوشته اید قابل تقدیر است چون زحمت به خرچ داده اید و تحقیق کرده اید تا چیزی در مورد این آزاده مردان بنویسید اما این را باید در نظر داشت که منابع استفاده شده توسط این نویسندۀ گرامی حتماً نوشته مورخین چون جهان گشای جوینی و امثال اویند که دشمنی و عداوت دیرینه با این مذهب داشته اند و حاضر بودند که از هر گونه تهمتی برای بدنام کردن این مذهب استفاده کنند. اما حقیقت اینست که همیشه کوشیده شده به نحوۀ چهرۀ درخشان اسلام در کل و خصوصا این مذهب همیشه پوشانده شده و چهرِۀ زشتی از آن نمایش داده اند.

در مورد این مقاله باید بنویسم که قیام اسماعیلیان در الموت دومین قیامشان بود و از ین پیش تر نیز تحت قیادت حضرت محمد ابن عبدالله المهدی (ع) که مطابق قول رسول الله (ص) در سال 300 هجرت از المغرب ظهور فرمود نیز قیام نمودندو ائمۀ اهل و بیت (ع) و جانشینان امیر مومنان برای سالیان متمادی در مصر حکومت کردند که دامنۀ حکومتشان تا مکه و مدینه نیز میرسید. و مدارس و دانشگاه های بزرگ الازهر و شهر بزرگ قاهره یادگار ایشان است. دوما و داستانهای حشاشین، فدائیان مطلق (یا داستان اخته شدن فدائیان)، بهشت مصنوعی، و امثال اینها تهمت هائیست که بر این مذهب پاک و این مردم دلیر بستند؛ همانگونه که امروز بر اسلام نام تروریزم را داده اند آنزمان این گونه داستان پردازی ها میکردند.اما حقیقت اینست که فدائیان درست مانند ارتش 72 نفری امام حسین (ع) بودند که برای بقای اسلام و محافظت از امام شان که همیشه در الموت حاضر بود و از طریق حسن ایشان را رهبری مینمود می جنگیدند. و امام نیازی به اخته کردن، فریب دادن و این کارا نداشت همانگونه که جدش امام حسین ازین اعمال بی نیاز بود. آنها به آن درجۀ از یقین میرسیدند که خود طالب شهادت میشدند و مانند مالک اشتر یک تنه در میان صفوف مهاجمین یورش میبردند و خنجر هایشان را در دل یزید های آن عصر فرو میکردند.

شایان ذکر است که نه مومنین آن زمان حسن صباح قدس الله روحه را امام میشمردند و نه او خود را امام مقرر میکرد. بلکه او هم از خدمت گذارن ائمۀ دورۀ الموت( امام نزار، امام هادی، امام مهتدی تا امام رکن الدین خورشاه علیهم السلام) بود البته او در زمان سه امام ذکر شده زندگی میکرد که آنقدر مطیع شان یود که به امر ایشان 4 فرزندخود را سر برید.

www.ahmadrezataheri.org  سایت شخصی دکتر احمد رضا طاهری