فلسفه سیاسی (شماره هجدهم ) دانته (1265 – 1321 ب م)

الیگیری دانته  Alighieri Dante را در ادبیات ایتالیایی از مبتکرین شمرده و وی را یکی از مشاهیر ادبیات فرانسه میدانند.

در کتاب خود بنام سلطنت به دفاع از لزوم استقلال امپراطور در برابر پاپ پرداخته است. او مانند توماس داکوین معتقد بود که اروپا یک جامعه متحد مسیحی است که در تحت حکومت دو قدرت ناشی از خداوند اداره میشود. این دو قدرت یعنی قدرت دنیوی و قدرت مذهبی توسط خداوند به موسسه کلیسا و حکومت (امپراطور) داده شده است.

بنابراین، دانته قدرت امپراطور (پادشاه) را مستقیما ناشی از خدا میداند و مخالف این است که قدرت امپراطور به طور غیر مستقیم از طریق کلیسا یا پاپ به امپراطور داده میشود و پاپ نقش یک رابطه را بین خدا و پادشاه ایفا میکند.

بهاء الدین پازارگاد مینویسد "البته باید دانست که آن امپراطوری که دانته به دفاع از آن برخاسته ممکن است در عالم خیال و تصور وجود داشته باشد و بس." دانته پادشاه خیالی خود را مافوق ظلم و ستم قرار میدهد مانند آنکه امپراطور رویایی وی از جنس بشر نیست و احساسات بشری ندارد و جز فرشتگان است که از آسمان نزول کرده و با بیطرفی کامل ماموریت اداره دنیا را دارد.

برای اطلاعات بیشتر مراجعه شود به دانته و فلسفه وی – امپراطوری ایدالیزه، تاریخ فلسفه سیاسی، دکتر بهاء الدین پازارگاد، جلد اول، انتشارات زوار، تهران، صفحه های  358 - 351 

سایت شخصی دکتر احمد رضا طاهری www.ahmadrezataheri.org